Le Souci
Le Souci est aujourd’hui attribué aux poèmes de formes classiques et en langue occitane.
Il a été décerné pour la dernière fois en 2026 à Mauri Osicki pour son poème « Ou moun Bress« .
Amount, tout ou jorn sourelhà, se pouhe vé-rou
Dam’e se doue cime, empousant, gris mà belou :
Ou Bress, mouran de calcari spantegà du verde du pi
E dou bianc de lavine loungue ent’u ribasse stabilì.
Majou, mes que counven ou mielh pèr e caminade
Sus’a mountagna, avanch a carourrassa de r’estade.
De ban maten, gagnà a couala pèr i asperà ou sourelh,
Ent’a natura que, poc à poc, regala rou sen dervelh.
Sus’a cima de Restaud, sbaouì da ‘sta bela vistàia,
Tout au luegn, a marina blu semelha ben pichouna.
À ra muta, badà tout à r’engirou, se sentì souret
Ent’aquelou lueg privilegià qu’alountana da vita
De da bass. A piantina d’un roumanin, parfumàia,
Fa ressentì una presença mìstica, aquì s’ou coulet.